Met een zooitje ongeregeld naar de sneeuw...
|
|
        
|
Vanmorgen om 2:15 opgestaan en om 2:45 vertrokken richting Oostenrijk. Anita had zoals gebruikelijk weer last van "verlatingsangst", en is dan altijd wat stil.. Het is ook niet niks. om al de beessies achter te laten. Even Olaf en Rudi ge-SMS't dat ik vertrokken was, en gas op de plank. Ik ben zoals gebruikelijk begonnen met rijden, en hield het aardig vol. Pas om 6 uur kreeg ik een slaap-dippie. Ik heb toen wat extra koffie genomen en pas na 5 uur hebben we gestopt voor een tank- en plas pauze. We hadden er toen al ruim 600 kilometer opzitten. Het schoot lekker op! De reis ging voorspoedig. Ook bij München was er eigenlijk niets aan de hand qua drukte. Pas bij de Oostenrijkse grens kregen we wat last van file en langzaam rijdend verkeer. Dat heeft ons wel een uurtje gekost, en de totale reistijd was ongeveer 9 uur (1050 km.) Onderweg regelmatig ge-SMS't met Olaf, en afgesproken dat zij naar beneden zouden komen als wij de ski-pas gingen ophalen. Olaf en Jasper gaan altijd een dagje eerder richting Oostenrijk, en bellen dan Zaterdag heel plagerig op van waar we zitten, en dat zij al lekker aan het skiën zijn. Wat ze niet wisten is dat dit jaar Daniël en Rudi met aanhang ook stiekem op Vrijdag vertrokken zijn. het toeval wil dat Jasper en Olaf bij München de auto van Rudi inhaalden... Hoe ist mogelijk... Ze hadden het eerst niet door maar Rudi heeft toen maar eens gebeld om te vragen of ze eens achterom willen kijken. Hier wat foto's van Rudi en Bea:
Aangekomen in Hotel Waldhof in Gerlos werden we hartelijk verwelkomd door de gastvrouw, en kregen we een bakkie koffie. Nadat we de papieren ingevuld hadden hebben we de spullen uit de auto gehaald en de ski-kleren aangetrokken, en zijn we richting liftten gegaan. Daar stond de clan ons al op te wachten... Vervolgens hebben we een heerlijk middagje geskied. Veel te veel voor de eerste keer natuurlijk (Stefke wou zich niet laten kennen), en waarschijnlijk hebben we overmorgen gigantische spierpijn, maar goed. Hierna zijn we wezen "bijkomen" in de lounge van het Hotel, met een "licht aperitiefje" van Manfred (de kelner): Een Jäger-thee... Nou, die knalt er lekker in hoor! En volgens mij goot Manfred er nog wat extra "peut" in om ons te matsen... Daarna heerlijk gedobbeld, gezopen, gegeten, en uitgebuikt! Wat zullen we slapen vannacht! Hieronder de foto's van vandaag:
|
